Bugünki Hürriyet Gazetesi’nin (25.03.2008)  bir haberi dikkatimi çekti: “Gripin kızıyla evlendim”.  Gripin, Türkiye’de 1930 lu yıllarda piyasaya çıkmış ve halen de sıkça kullanılan bir ağrı kesici. Hemen haberi okumaya koyuldum. Değerli bir  İslam hukukçusu  olan  Prof.Dr. Hayreddin Karaman’ın anılarından oluşmuş  "Bir Varmış, Bir Yokmuş" adlı kitaptan alıntılar var. Sayın Karaman, başından geçen “görücü usulü evlilikle ilgili ilginç ayrıntılara yer veriyor.

      “Kızı canlı görmekten ümidini kesen Karaman, anneannesinden kızın resmini ister, o da "Ne yapar eder getiririm" der. Fakat Karaman resmi görünce şok olur: "Gerçekten onun resmi idi, ama elinde üzüm salkımı ile çekilmiş üç yaşındaki resmi!" …

http://www.hurriyet.com.tr/gundem/8540104.asp?gid=229&sz=4332 

     Bu haberde  Sn.Karaman hocanın açık yürekliliğinine hayran olmamak imkansız olduğu gibi,  bize bir nostaljiyi de yaşatmış olması da ayrı bir duygu.  Zira o günlerde yaşamış biri olarak,   -hadi bir fantezi yapayım-  örneğin o tarihlerde bir gazetedeki  yukarda yer alan  gripin  reklamındaki  beyefendi  resmini  babam  bana  damat  diye  dayatsa idi,   bir İstanbul türküsündeki gibi:  “Onun adı Ali, eder beni deli istemem babacığım istemem”   derdim!   desem?

   Özgürlükten, bağımsızlıktan korkmayalım;  yeter ki inançlarımızda yaşamımızda samimi olalım. Gerçekler, bir gün mutlaka akıl ve mantık terazisinde görülecektir.

Meraklısına gazete haberi olarak  not:

 Gripin kızıyla evlendim

 Prof. Dr. Hayreddin Karaman Karaman'ın anılarından bir dönem yaşanan görücü usulü evililiklerle ilgili ilginç ayrıntılar da yer alıyor. İşte Karaman'ın başından geçen ilginç görücü usulü evlilik:                         

İslam Hukuku Profesörü  Hayreddin Karaman, çeşitli kereler evlenmeye kalktığını ancak İslam'a kendini verdikten sonra evlilik defterini kapattığını anlatıyor.

     1953 yılında babasından bir mektup aldı. Babası, dostu Nurettin Efendi'nin kızını kendisine uygun gördüğünü haber veriyordu. Hatta söz bile kesilmişti. Karaman 'Ailem benim için iyi olanı seçmiştir' diyerek kabul etti. Çorum'a gittiği ilk fırsatta da müstakbel eşini görmek istedi.

     Ancak müstakbel kayınpederinin karşı cins ile görüşme kıstasları çok katı olduğu için yaz boyunca kızıyla görüştürmez. Karaman'ın anlattığına göre gizli görüşemezlerdi, çünkü babanın duyması tehlikeli sonuçlar doğurabilirdi. Karaman çaresiz görmeyi ertesi yıla bırakır. Müstakbel kayınpederi Karaman'ı sürekli evine çağırıyor, ikramlarda bulunuyor ama kızı yine göstermiyordu. Kızı canlı görmekten ümidini kesen Karaman, ilk Kur'an hocası da olan anneannesinden resmini istedi. "Ne yapar eder getiririm" dedi. Nitekim getirdi de ancak Karaman resmi görünce şok oldu: "Gerçekten onun resmi idi, ama elinde üzüm salkımı ile çekilmiş üç yaşındaki resmi!"
Torununun üzüntüsünü dert eden nine yolda yere atılmış bir kutu üzerinde resim görüyor ve acele ile Karaman'a getiriyor: "Hayri can, bir resim buldum, tıpkı o." Merakla resmi eline alan ne görsün: "Gripin kutusunun üstündeki başı ağrıyan bayan resmi değil mi! Kızayım mı ağlayayım mı bilemiyorum."

     Karaman, evleneceği kızı önceden görmeyerek aslında bir kumar oynadığını belirtiyor ve ekliyor: "Allah'tan beğendim ve hep beğendim."    http://www.hurriyet.com.tr/gundem/8540104.asp?gid=229&sz=4332            

Dad Queer
Bu mail adresi spam botlara karşı korumalıdır, görebilmek için Javascript açık olmalıdır  

Ortalama Üye Değerlendirmesi

   (0 Oylama)